Home » Intens verdrietig

Intens verdrietig

Gepubliceerd op 3 januari 2021 om 23:39

Larcchan vom Forstweg11 januari 2009 – 31 december 2020

Het doet zo’n pijn maar mijn mooie, trouwe witbruine vriendje is niet meer.

Een gesprongen bloedvat maakte te vroeg en heel onverwacht een eind aan je leven. Een leven waar jij tot op de dag dat ik afscheid van je moest nemen nog zo van genoot.

Op woensdagmiddag 30 december gingen we samen het veld in om te jagen. Eigenlijk heel onverwacht. Een prachtige middag waar de bijna 12 jaar je niet aan te zien waren. Je was gewoon jezelf, passievol, enthousiast en je deed niet onder voor je zoon. We genoten.

´s Avonds thuis na het eten, stortte je in. Je verzette geen stap meer. De witte slijmvliezen in je bek deden me het ergste vrezen. Mijn vermoeden werd door de dierenarts bevestigd en ze verwachtte niet dat je de volgende ochtend zou halen.Samen hebben we de nacht zo goed en zo kwaad als het ging doorgebracht. Jij in mijn armen, je mooie vacht nat van mijn tranen.Oudejaarsdag kwam en het leek iets beter met je te gaan. Samen hebben we nog een rondje Soesterduinen gelopen. Er kon zelfs nog een drafje af. Maar ik wist dat het einde heel dichtbij was. Thuis ging je aan mijn voeten liggen en daar lag je nog toen de dierenarts kwam. Vredig ben je in mijn armen ingeslapen.

Larcchan dank je wel voor onze tijd samen, voor je onvoorwaardelijke trouw, voor al die mooie momenten en hoogtepunten, voor al die prachtige dagen. Je hebt me zoveel gebracht en zoveel gegeven.Ik mis je vreselijk.


«